Είπα να κάνω και εγώ κάτι καθημερινό, που κάνουν οι περισσότεροι Έλληνες, μέρα αργίας. Άνοιξα την Τιβί! Και ήρθε η εικόνα και πλημμύρισε με λόχους και στρατιωτάκια. Και να οι παράτες και τα ταμπούρλα. Και να ο βηματισμός της λειψής χήνας.Να στολές, να σημαίες, να κοσμάκης ολόγυρα. Και να παρελαύνουν τα στρατά. Και στη στημένη εξέδρα οι "επίσημοι" να παρακολουθούν τα πλήθη "στρατευμένων" παλιάτσων να περνούν από μπροστά τους.
Την έκλεισα την Τιβί. Αρκετά μου πλήγιασε τα μάτια και τη σκέψη.
Όχι, δεν ήταν έτσι το "Όχι".
Το Όχι του λαού ήταν απλό. Μια λέξη, ένα δηλωμένο και απόλυτο νόημα. Δεν ζήτησαν οι τότε Έλληνες, να τους κάμουμε σήμερα παρελάσεις.Γιατί στο μεταξύ ξεχάσαμε και χάσαμε και την Ιστορία. Αν ρωτήσεις τους Έλληνες σήμερα που πέφτει το Τεπελένι, αδυνατούν ν' απαντήσουν. Αν ρωτήσεις σήμερα ένα πιτσιρικά ή μια πιτσιρίκα τι γιορτάζουν όλοι αυτοί, δεν ξέρουν.
Λοιπόν, ας βρίσκουμε μια αιτία στη σημερινή ημέρα να κάνουμε μιαν ιστορική αναδρομή, και όχι παρελαύνοντας σαν κοκόρια, ας μπούμε στον κόπο να πάρουμε τα παιδιά μας από το χέρι, χωρίς φανφάρες να τους πούμε τι, πού και πώς έγιναν τα πράγματα τότε. Ας μην παραλείψουμε όμως να τους πούμε και τα γεγονότα μετά: τη δικτατορία του Μεταξά που είχε μετατρέψει και τους Έλληνες σε φασίστες,τον εμφύλιο που ακολούθησε το ηρωικό επος του '40, τις εξορίες, το διαχωρισμό και το μίσος των Ελλήνων μεταξύ τους, τα πολιτικά παιχνίδια Ελλήνων πολιτικών και τις διασυνδέσεις τους με ξενικά συμφέροντα, αλλά και το ρόλο των ξένων Δυνάμεων, την αποζημίωση για τις καταστροφές από τους Γερμανούς που δεν πήραμε ποτέ! Για να κατανοήσουν κι αυτά πώς από το ηρωικό Έπος του '40, φτάσαμε στο έπος της Κρίσης...Γιατί και τώρα πόλεμο έχουμε, και τώρα Κατοχή!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου